Vorige pagina

Zwarte nachtschade is van oorsprong vermoedelijk afkomstig uit Eurazië of zoals ook wel vermoed wordt uit het Midden Oosten, India of ook wel Afrika. In Noord Amerika, Australië en Nieuw-Zeeland wordt de plant als nieuwkomer gezien, meegebracht door immigranten.

De planten kunnen onder meer worden aangetroffen in een stedelijke omgeving en op akkers, waar ze in het late voorjaar kiemen en opschieten tot ruim 50 cm hoogte. Voor de boeren is het een lastig onkruid, vooral als het opduikt tussen de aardappels, die tot hetzelfde geslacht behoren. Veel herbiciden zouden daardoor zowel het onkruid als de aardappelplant kunnen aantasten.

De jongere delen van de wat kantige stengels zijn behaard. De witte vijftallige bloemen met hun opvallende gele helmhokken doen denken aan lantaarntjes. Na bevruchting van de bloemen door zweefvliegen, bijen of hommels worden glanzende zwarte bessen gevormd.

Het verspreiden van de zaden gebeurt op verschillende manieren. Vooral vogels en met name fazanten en lijsters eten de bessen graag. Zij verspreiden de zaden dan via hun uitwerpselen. Na het verrotten van de afgevallen bessen kunnen de zaden bijvoorbeeld ook door landbouwwerktuigen en –machines worden verspreid naar andere percelen. Bovendien kunnen de zaden via de mest van runderen verspreid worden als zij bessen hebben binnengekregen als verontreiniging van ander voer.

In het algemeen wordt de zwarte nachtschade als giftig bestempeld. De giftigheid hangt echter af van verschillende factoren. Zo is het belangrijk te weten om welke variëteit het gaat en daarnaast hangt het ook af van de groeiomstandigheden van de plant. Alle delen van de plant kunnen giftig zijn maar vooral de onrijpe groene bessen. Het eten van gekookte, goed gerijpte, zwarte bessen zou veilig zijn.

Bronnen:
https://www.floravannederland.nl/planten/zwarte_nachtschade
https://nl.wikipedia.org/wiki/Zwarte_nachtschade
https://de.wikipedia.org/wiki/Schwarzer_Nachtschatten
https://edepot.wur.nl/351200

Bij ons leer je de wereld kennen