Vorige pagina

Het rosarium lijkt soms net een doolhof, zeker van bovenaf gezien. Hier staat een aantal bijzondere en oudere rozen. Misschien niet de soorten die u graag in uw tuin heeft staan, maar wel soorten die nu bijna niet meer te vinden zijn in Nederland.

Rozentuin

Geschiedenis

Voordat verschillende rozensoorten vanuit Japan en China in Nederland werden geïntroduceerd, veel door Philipp Franz von Siebold, waren de rozen hier niet de doorbloeierd die nu gemeengoed zijn in tuinen. De wilde soorten bloeien eigenlijk alleen in de vroege zomer met een enkele nabloei in het najaar. 

Het rosarium in de Hortus botanicus Leiden is in de jaren twintig van de twintigste eeuw aangelegd op de plek waar het nu ligt. Voor die tijd is het niet duidelijk of er een aparte plaats was voor rozen. Wat wel kraakhelder is, is dat in de eeste plantenlijst van Clusius en Cluyt al 18 verschillende soorten rozen voorkomen in de Hortus. De soorten op deze lijst zijn niet meer goed terug te herleiden vanwege het feit dat de namen niet goed te verbinden zijn aan moderne rozen. Welke rozen er dus precies in de Hortus groeiden in 1594 blijft een vraag. 

Opzet

In de rozentuin van de Hortus in Leiden zijn nog veel 'vergeten' rozen te zien. Soorten die bijna niemand meer in de tuin of in het openbare park hebben staan. Tegen het gebouw aan de Nonnensteeg (het oude botanische laboratorium) staan enkele soorten en kruisingen uit Amerika. Aan de zuidkant van het rosarium (de monumentale oranjerie staat aan de noordkant van de Hortus) vindt u verzamelde wilde rozen uit Europa, en aan de west- en noordkant rozen uit China en Japan. In de vier perken rond de zonnewijzer groeien oude rozen, alba rozen, gallica rozen en mosrozen.  

Bij ons leer je de wereld kennen